Wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis)

 

Wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis) najczęściej nazywany jest drzewkiem laurowym, a jako przyprawa - liściem laurowym lub bobkowym. 

 

Substancje aktywne zawarte w liściach laurowych:

·        Olejki eteryczne

·        Garbniki

·        Gorycze

·        Skrobia

·        Śluzy

·        Pinen

·        Felandren

·        Linakol

·        Geraniol

·        Cyneol

·        Flawonoidy

·        Kwas foliowy

·        Pektyny

·        Witamina A

·        Witamina C

·        Terpeny

·        Wapń

·        Żelazo

·        Potas

·        Magnez

·        Cynk

 

Właściwości:

·        Przeciwzapalne

·        Antyseptyczne

·        Moczopędne

·        Rozkurczowe

·        Regenerujące

·        Bakteriobójcze

·        Grzybobójcze

·        Pobudza regeneracje komórek naskórka

·        Poprawia krążenie obwodowe

·        Przeciwartretyczne

·        Przeciwłupieżowe

·        Przyspiesza gojenie ran

·        Działa rozkurczowo na mięśnie gładkie pęcherza moczowego

·        Działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego

·        Leczy i łagodzi nerwobóle

·        Obniża poziom cukru we krwi

·        Obniża ciśnienie krwi

 

. W schorzeniach układu pokarmowego liście laurowe łagodzą zaburzenia trawienia, działają przeciwbiegunkowo, a także wspierają prawidłową pracę wątroby.. Ponadto roślina wspomaga skurcze mięśnia sercowego, działa żółciopędnie, wykrztuśnie, łagodzi dolegliwości przeziębienia oraz grypy. 

 Wyciąg alkoholowy z liści wawrzynu stosowany jest w dolegliwościach układu pokarmowego, a okłady ze sproszkowanych liści działają leczniczo przy artretyzmie i nerwobólach.

Stosowany zewnętrznie laurowy olejek eteryczny, dzięki właściwościom regeneracyjnym, bakteriobójczym i odkażającym, jest wykorzystywany w leczeniu łupieżu i chorób skóry głowy. Jest również pomocny w pielęgnacji cery zniszczonej, suchej i trądzikowej.

Dodany do kąpieli pobudza krążenie, działa oczyszczająco, bakterio- i grzybobójczo oraz łagodzi bóle reumatyczne

.

Wawrzyn szlachetny stosuje się najczęściej w postaci:

·         suszu

·         odwaru

·         naparu

·         olejku eterycznego

·         wyciągu alkoholowego

·         maceratu olejowego

·         kapsułek

·         maści

 

 

Napar: 5 g suszonych, rozdrobionych liści laurowych należy  zalać 250 ml wrzątku i pozostawić pod przykryciem. Po 30-40 minutach ostudzony płyn pić małymi porcjami. Taka terapia powinna trwać nie dłużej niż 3-5 dni.

Spożywanie naparu zalecane jest w przypadku bólów reumatycznych, podwyższonego ciśnienia, zwiększonego poziomu cholesterolu, dny moczanowej, usuwania toksyn z organizmu, nadwagi. W przypadku problemów z trawieniem, dolegliwościami układu moczowego oraz w przeziębieniu.

 

 

Odwar:  2 łyżki suszu z liści należy zalać wrzątkiem i gotować przez 5 minut. Odstawić pod przykryciem do ostygnięcia.

 

Macerat olejowy: 30g suszonych rozdrobnionych liści laurowych zalewamy 200 ml. Oleju lnianego lub słonecznikowego i odstawiamy w ciepłym miejscu na 1- 2 tygodnie.

Następnie odcedzamy i wyciskamy kiście. Tak przygotowany olej stosujemy do nacierania bolesnych miejsc przy reumatyzmie i artretyźmnie.

 

 

 Przeciwwskazania:

 Wawrzyn szlachetny nie powinien być stosowany przez kobiety w ciąży oraz dzieci.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych, obniżających poziom cukru i antybiotyków łącznie z wawrzynem szlachetnym. Niewskazane jest stosowanie liści laurowych podczas terapii lekami przeciwbólowymi, uspokajającymi i nasennymi. Możliwe jest wystąpienie niekorzystnych interakcji.

Długotrwałe stosowanie wyciągu z liści laurowych może prowadzić do wypłukiwania minerałów z organizmu oraz do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Przyjmowanie zbyt dużych ilości substancji charakteryzuje się działaniem toksycznym – do objawów zatrucia należą: nudności, wymioty, biegunka, a w skrajnych przypadkach krwotok wewnętrzny.